Uzun zamandır buraya yazmadım. Açıkçası ne yazacağımı da bilemedim.
Bazen insan, paylaşacak bir şeyi olduğunda değil; paylaşacak birini bulduğunda yazıyor. Ben de o yüzden buradayım. Çünkü buraya, gürültüden kaçanlar için yazıyorum. Ve siz, bu sessizliği benimle paylaşan az sayıdaki insansınız.
Size birkaç şey anlatmak istiyorum.
Geçen gün ilk kez kameranın karşısına geçtim.
Bunu yazmak bile garip geliyor, çünkü ben hep perde arkasında kalmayı seçtim. Konuşmak yerine yazdım hep. Ama bu sefer, kendi sesimle, kendi yüzümle anlattım: neden yazdığımı, neden hâlâ korktuğumu, neden her boş sayfanın önünde yeniden başladığımı.
Bahsettiğim video — YouTube'da izle ↗Söylemesi kolay olmadı. İzlerken hâlâ biraz utanıyorum. Ama sanırım bazı itiraflar, sessizce yapılmıyor.
Bir de siteme birkaç parça bıraktım.
Mürekkep ve Köz'den tanıdık dizeler, ve henüz kimsenin görmediği bir şey: Tasfiye'den kesitler. Tamamı değil. Sadece birer pencere. Merak edenler için orada duruyorlar.
Ve en çok bunu söylemek istedim:
Tasfiye'nin tarihi belli oldu. Ağustos 2026.
İkinci kitabım. Bir deneme kitabı. Uzun süredir içimde taşıdığım, görmezden geldiğimiz her şeye verdiğim bir isim. Çıktığında, ilk siz duyacaksınız. Çünkü siz zaten en baştan buradaydınız.
Şimdilik bu kadar.
Sustuğum yerden hâlâ yazıyorum. Ve bu, sönmeyen bir köz gibi; görünmüyor ama duruyor.
— Berkay