Berkay Doğan← berkaydogan.co
Sözler

200 söz

İki kitaptan, sayfa sayfa seçildi. Her sözün kendi sayfası, kendi kartı var — tıkla, indir, paylaş.

Bugünün sözü →Yıkım & Yeniden DoğuşUmutYalnızlıkAşkŞehir & İstanbulYüzleşme & HesapÖzgürlükKimlikZaman & GeçmişKaranlık & GölgeHayatSanat & Yazmak
Yıkılamadım, yıktım.Mürekkep ve KözGeri dönmüyorum, geleceğime âşığım.Mürekkep ve KözYalan yaşanmışlıklarıma veda ettim.Mürekkep ve KözKalbim bir gıdım bile kırılmadan devam etti.Mürekkep ve Köz · s. 77Yeniden kendi içime dönüyorum.Mürekkep ve KözBen artık sadece kendimim.Mürekkep ve Köz · s. 183Ve ben yeniden doğdum; şimdi sıra sende.Mürekkep ve KözAcı bir yük değil; gerçeğe açılan bir kapı vardır.Mürekkep ve KözKüllerinden yeniden doğmayı seçmiş bir ruhun sesidir.Mürekkep ve KözBen bir Tanrı değilim.Mürekkep ve KözRenginizi kaçırmayın.Mürekkep ve KözSözler hem bir isyanın hem de bir teslimiyetin izlerini taşır.Mürekkep ve KözYazmak, varoluşun en sessiz itirafıdır.Mürekkep ve KözOyunun içinde, sistemin atamadığı bir yerdeyim.Mürekkep ve Köz · s. 17İnsanların içinde yalnızlaşan olarak kalıyorum.Mürekkep ve Köz · s. 20Kaçanlar mutlu olmuyor, merak etmeyin.Mürekkep ve Köz · s. 24Acın beni yetiştirir, içimde yeşerirsin.Mürekkep ve Köz · s. 26Mutsuzluktan ölmezsin, korkma!Mürekkep ve Köz · s. 26Bir umut daha gökyüzünden kaydı, olmayacakların içine.Mürekkep ve Köz · s. 28Pişmanlıklar kalıcıdır, tecrübeler gibi.Mürekkep ve Köz · s. 28Parça parça eksiliyorum, yavaş yavaş eskiyorum.Mürekkep ve Köz · s. 29Hayatın sillesini yemiş olmama rağmen umudumu yitirmedim.Mürekkep ve Köz · s. 32Acıya katlanmak, simsiyah bir yüreğe bakmak gibidir.Mürekkep ve Köz · s. 33Arafta, bilinmeyen bir viraneyim.Mürekkep ve Köz · s. 33Zamansız büyümek nedir biliyor musun?Mürekkep ve Köz · s. 34Denizin kıyısında, hayatın başında.Mürekkep ve Köz · s. 37Benim hikâyem yeni başladı.Mürekkep ve Köz · s. 38Huzur, sakın kapımı çalma.Mürekkep ve Köz · s. 39Yerçekimi değil, aşk tutuyor.Mürekkep ve Köz · s. 40Her şeyi bir bir ucundan yakalıyorum, bırakmıyorum.Mürekkep ve Köz · s. 44Elimde bir müziğim, bir de bisikletim kaldı.Mürekkep ve Köz · s. 48Kim olduğumu ararken, kendimi kaybettim.Mürekkep ve Köz · s. 48Bembeyaz bir gelecekte, rengarenk kalbimle büyüyordum.Mürekkep ve Köz · s. 49Korkup kaçan mürekkep balığının aksine, durup yüzleşiyorum.Mürekkep ve Köz · s. 50İmkansızı ararken, aramaktan yoruldum.Mürekkep ve Köz · s. 50Küçücük bir adamdım kendi içimde, büyüdüm ve yalnız kaldım.Mürekkep ve Köz · s. 51Sen bilir misin deli doğmak nedir?Mürekkep ve Köz · s. 51Aşksızlıklar kalbime hançer oldu.Mürekkep ve Köz · s. 57Umutsuzluklar kapıma yumruklarla vurdu.Mürekkep ve Köz · s. 57Yaşam tarzım beni yaşatır.Mürekkep ve Köz · s. 60Ben tükendiğimde dünya yansın.Mürekkep ve Köz · s. 61Sen belki de gökyüzünde hiç açmayan gökkuşağısın.Mürekkep ve Köz · s. 65Aşksız ama umut dolu bir hayatta yaşıyorum.Mürekkep ve Köz · s. 69Belki de geç değildir dersin ve sarılırsın hayata.Mürekkep ve Köz · s. 73Bizi düşünmeyenleri umursamamak hayattı belki de.Mürekkep ve Köz · s. 78Ben geleceklerinden emin olmayan nesildenim.Mürekkep ve Köz · s. 79Hayatı enstrüman notalarına sığdırır mısın?Mürekkep ve Köz · s. 80Sensiz yıllarda, sensiz sokaklarda, yalnız şarkılarda.Mürekkep ve Köz · s. 83Hayatın anlamı belki de sanatsal bir tabloda eksik olan anahtardır.Mürekkep ve Köz · s. 85Ben içimdeki çocukları öldürdüm.Mürekkep ve Köz · s. 89Ben senden sonra değil, kimseden sonra ölmedim.Mürekkep ve Köz · s. 90Benim tutkum akla, fikre.Mürekkep ve Köz · s. 90Hayat kırıntıları can oldu kırık kalbime.Mürekkep ve Köz · s. 90Hayatı bir espresso misali tükettim.Mürekkep ve Köz · s. 93Benim ölmek için zamanım yok.Mürekkep ve Köz · s. 95Beni benimle bıraktın giderken ve hâlâ öyleyim!Mürekkep ve Köz · s. 97Beni biraz kendine yakın tut Dünya.Mürekkep ve Köz · s. 102İnsansızlıklarınız ağır geldi Dünya'ya!Mürekkep ve Köz · s. 102Bu sonsuz karmaşa düzeninde özgür değiliz ki.Mürekkep ve Köz · s. 106Hayatı o kadar az yaşıyoruz ki.Mürekkep ve Köz · s. 106Şehirler harabe, dünya bir kabare tiyatrosu misali.Mürekkep ve Köz · s. 106Biraz daha yolum var, yorulmam asla şimdi değil.Mürekkep ve Köz · s. 110Özgürlüklerimle yanarsam yakışır bana.Mürekkep ve Köz · s. 112Hayata balyozla değil sevişlerle vurmayı seviyorum.Mürekkep ve Köz · s. 113Ben yine seni seçtim İstanbul.Mürekkep ve Köz · s. 115Biz iki kral, makus talihi yendik bugün.Mürekkep ve Köz · s. 119Hayatın alt dudağını öpüyorum.Mürekkep ve Köz · s. 121İnsanlar bazen sahteliklerini aynalarda göremiyor da.Mürekkep ve Köz · s. 121Sen büyük bir şehirsin.Mürekkep ve Köz · s. 134Ben unutamadım, sen unuttun mu?Mürekkep ve Köz · s. 135Kalbimiz taşlaştı, vicdanımız yozlaştı.Mürekkep ve Köz · s. 139Aşk bir mevsimdi ve ben onu kaçırdım.Mürekkep ve Köz · s. 141Ben senden gidiyordum usulca.Mürekkep ve Köz · s. 148Biz halının altına süpürdüklerimize endişeyle bakıyoruz.Mürekkep ve Köz · s. 150Kalbim solmuş da olsa açılıyorum okyanusa doğru.Mürekkep ve Köz · s. 153İnsanların kalbine dokunurken, kalpsiz birine dönüşüyorum.Mürekkep ve Köz · s. 153Çaba, hak edenlere verilen çok nadide bir hobidir.Mürekkep ve Köz · s. 154Derinlere karışıp, tarumar değil, anka kuşu olacağım.Mürekkep ve Köz · s. 158İnsanlığı seçtim, saçmalıkları değil.Mürekkep ve Köz · s. 158Ben özgürlüğümün ta kendisiyim!Mürekkep ve Köz · s. 182Gerçek, yağlarından arındığında ortaya çıkan kemiktir.TasfiyeGörmezden gelmeyi seçtiğimiz her şeye verilmiş bir isim.TasfiyeBize ezilenlerin değil, ezenlerin tarafına geçme umudu satıldı.Tasfiye · s. 15Kendi karanlığını bilmeyen insan, aydınlık uğruna dünyayı ateşe vermekten çekinmez.Tasfiye · s. 79Yaşamak, biraz da geride posa bırakmaktır.Tasfiye · s. 89Biz şehri terk ettiğimizde, anılarımız o şehrin taşlarına, duvarlarına emanet edilir.Tasfiye · s. 100Tasfiye, yıkmak değil; temizlemektir.TasfiyeSuyun altında olduğumuzu fark etmek, yüzeye doğru atılacak ilk ve en hayati kulaçtır.Tasfiye · s. 12İnsan, kendi hayatını taksitle satın alan tek canlıdır.Tasfiye · s. 14Boş teneke, kendi boşluğunu duymamak için sürekli başka tenekelere çarpmak zorundadır.Tasfiye · s. 17Kendileriyle baş başa kalmak, çağımızın en büyük fobisi haline gelmiştir.Tasfiye · s. 17Köleliğe alışmış bir zihin için en büyük düşman, onu serbest bırakmak isteyen kişidir.Tasfiye · s. 21Düşünmek, zihnin kendisine karşı bir devrim yapmasıdır.Tasfiye · s. 25İnsan, ancak kendi cehaletinin sınırlarını bir fenerle aydınlatmaya başladığında hakiki anlamda var olabilir.Tasfiye · s. 25Konfor alanının en tehlikeli yanı, onun bir ceza gibi değil, bir ödül gibi sunulmasıdır.Tasfiye · s. 40Prangalarımız demirden değil, kadifeden yapılmıştır.Tasfiye · s. 40Cesaret, korkunun yokluğu değil, korkuya rağmen adım atabilme iradesidir.Tasfiye · s. 41Hiçbir şey hissetmemek, her şeyin hissettirildiği bir dünyada verilebilecek en pasif ama en yaygın tepkidir.Tasfiye · s. 58İtaat etmenin bedeli, kendi ruhunun ritmine yabancılaşmaktır.Tasfiye · s. 59Kötülüğün bir yerlerden üzerimize çöktüğüne inanmak safdilliktir; kötülük ekilir, filizlenir ve büyür.Tasfiye · s. 77Mesele bu gölgeyi yok etmek değil, onun bize ait olduğunu kabul etmektir.Tasfiye · s. 79İnsan olmak, ışığı kesmek ve bir gölge düşürmek demektir.Tasfiye · s. 79Dünya kaotiktir, rastlantısaldır ve çoğu zaman adaletsizdir.Tasfiye · s. 80Bize hakikati değil, huzuru satarlar; gerçeği değil, kesinliğin uyuşturucu etkisini vaat ederler.Tasfiye · s. 81Dil, düşüncenin hem evi hem de en hassas terazisidir.Tasfiye · s. 82Hayat, formüllere indirgenemeyecek kadar zengin ve trajiktir.Tasfiye · s. 83Statü, yalnızca ona inanan başkalarının bakışlarında var olabilen bir seraptır.Tasfiye · s. 85Bizler, durmadan arzulayan ve arzusu çabuk tükenen varlıklarız.Tasfiye · s. 88Unutmak ve atmak, varoluşun devamlılığı için elzem birer budama işlemidir.Tasfiye · s. 89Bizler, aklımız başımızda olduğu için acı çekeriz.Tasfiye · s. 91Gerçeğin keskin kenarları insanın ruhunu kanatır.Tasfiye · s. 95Özgürlük, cehaletin o sahte lütfuna sığınmadan, gerçeğin ağırlığını taşıyarak ayakta kalabilme iradesidir.Tasfiye · s. 96Her sokak lambasının altında yaşanmış bir ânı, her köşe başında yarım kalmış bir konuşma gizlidir.Tasfiye · s. 100Valize sığmayan her nesne, aslında geride bıraktığımız hayatın bir parçasıdır.Tasfiye · s. 100Geriye bakmamak, bir inkâr değil, ileriye doğru atılan adımın hakkını vermektir.Tasfiye · s. 101Manifestomuz, bir yere varmayı değil, yolda olmayı yüceltir.Tasfiye · s. 102Affetmek bir tür uzlaşmaysa, unutmak mutlak bir hükümsüz kılmadır.Tasfiye · s. 109Benim yalnızlığım, onların o gürültülü ve içi boş kalabalıklarından çok daha sahici bir şifadır.Tasfiye · s. 115Affetmek, statükoyu korur; unutmak ise yeniye kapı açar.Tasfiye · s. 124Geçmişin hayaletleri, affedilmeyi beklemezler; onlar sadece unutulmayı talep ederler.Tasfiye · s. 124Kimlik, başkalarının bize biçtiği değil, bizim her an yeniden yazmaya cesaret edebildiğimiz bir metindir.Tasfiye · s. 128Belki de kimlik, bir cevap değil, sürekli bir sorudur.Tasfiye · s. 129İnsan, kendi boşluğunda kaybolduğunda değil, o boşluğu kendi hakikatiyle doldurduğunda özgürleşir.Tasfiye · s. 129Belki de bizi biz yapan, sahip olduklarımız değil, sahip olmadıklarımızdır.Tasfiye · s. 130Nereye gittiğiniz değil, nasıl yürüdüğünüz önemlidir.Tasfiye · s. 130Maskeyi giymek bir zorunluluksa, onu çıkarmak bir haktır.Tasfiye · s. 131Belki de gerçek özgürlük, oyunu oynamayı reddetmek değil, oyunu kendi kurallarınla oynamaktır.Tasfiye · s. 132Artık biliyorum ki kimlik bir maske değil, bir ayna.Tasfiye · s. 133Kaçış dediğiniz şey, artık dış dünyadan bir yere gitmek değil, kendi zihninizin merkezine bir krallık kurmaktır.Tasfiye · s. 140Bu boşluk, korkulacak bir uçurum değil, üzerinde yeni bir dünya kurulabilecek tek temiz zemindir.Tasfiye · s. 143Gidiş, bir kaçış değil, bir manifestodur; bir varoluş tarzının reddi ve bir başkasının arayışıdır.Tasfiye · s. 143İnsan, kendi boşluğuyla baş başa kaldığında, artık bir oyuncu değil, bir yaratıcı olmaya başlar.Tasfiye · s. 143Her nefes, bir başlangıç; her adım, yeni bir ufka yelken açmaktır.Tasfiye · s. 144Zamanı kuran insan, artık zamanın kölesi değil, efendisidir.Tasfiye · s. 144İnsan, her an yeniden başlayabilme kapasitesine sahiptir.Tasfiye · s. 144Sahne boştur, perde açılmıştır ve seyirciler gitmiştir.Tasfiye · s. 145İnsanın kendi kendine karşı dürüst olması, belki de dünyadaki en zor ama en değerli eylemdir.Tasfiye · s. 146Kimliğimiz, bir tablo gibi sabit değil, bir nehir gibi akışkandır.Tasfiye · s. 147Hayat güzellikler içinde karanlığa göz kırpma sanatı gibi değil mi?Mürekkep ve Köz · s. 19Hem zehrimle hem de şifamla tutunuyorum.Mürekkep ve Köz · s. 44Üç mevsim yaşıyordum içimde: Aydınlık, karanlık ve rengarenk.Mürekkep ve Köz · s. 49Şarkılar, derdimi anlatan sessiz dilimin tercümesi. Şiirler, tutsak kalbimin anahtarları.Mürekkep ve Köz · s. 52Hatırladım, gülümsedim, ağladım, kahrettim, unuttum, unutuldum.Mürekkep ve Köz · s. 58Filler de unutur, ben unutur muyum?Mürekkep ve Köz · s. 66Son defa sevilmek istiyorum.Mürekkep ve Köz · s. 67Bir yabancının aşkına ihtiyacım yok. Tanıdığım kendimi sevmeye ihtiyacım var.Mürekkep ve Köz · s. 69Bir kum tanesi kadarım şu evrende.Mürekkep ve Köz · s. 69Küllerimden doğarım belki de bilinmeyen ülkemde.Mürekkep ve Köz · s. 75Zaman az, yokuşlarla dolu dünyada. Çıkabildiğin kadar çık!Mürekkep ve Köz · s. 78Ânı yaşadım, ani yaşadım.Mürekkep ve Köz · s. 80Gidenleri gömdüm kalbimin derinlerine. Kalanları aldım aklımın içine.Mürekkep ve Köz · s. 81Aslında hiçbir şeyin fazlasına ihtiyacımız yok.Mürekkep ve Köz · s. 82Sevmeyi sevdim, kaybettim.Mürekkep ve Köz · s. 84İnan ki ben bu yüzyıla alışamadım.Mürekkep ve Köz · s. 87Çoktan defterleri yaktım. Çoktan anıları yaktım.Mürekkep ve Köz · s. 89Özlemeyi özledim ben, bilir misin?Mürekkep ve Köz · s. 92Ne sevmeye doydum ne sevilmeye!Mürekkep ve Köz · s. 97Ah yalnızlığım bir sen kaldın bana bu dünyadan.Mürekkep ve Köz · s. 100Kişi nereyi seviyorsa orası evidir derler. Ben bir evsizim.Mürekkep ve Köz · s. 105Siz susuzluktan ölebilirsiniz ama ben umudum bittiği an öleceğim.Mürekkep ve Köz · s. 110Hatalarımı halının altına süpüremiyorum.Mürekkep ve Köz · s. 111Ruhum özgürlükle yaşamazsa ölmüş kabul ederim kendimi.Mürekkep ve Köz · s. 113Bilmeyene labirent, bilenlere dev bir sanat galerisi gibisin.Mürekkep ve Köz · s. 115Ahtım var, bu dünyadan sevgisiz gitmeyeceğim.Mürekkep ve Köz · s. 117Terk etmedi beni. Terk ettim kendimi.Mürekkep ve Köz · s. 118Felaketim benim eserim.Mürekkep ve Köz · s. 118Geçmişimle barışıp kendim oluyorum, yaşıyorum.Mürekkep ve Köz · s. 120Bugün kendime yakıştım. Sensizliğe alıştım.Mürekkep ve Köz · s. 138Hiçbir şey eskisi gibi olamaz. Hiçbir şey eskisi gibi kalamaz.Mürekkep ve Köz · s. 141Sanat için varım, sanat uğruna öleceğim.Mürekkep ve Köz · s. 163Siz zincir yaparken, ben o zincirlerden taç ördüm!Mürekkep ve Köz · s. 182Bu hayat benim! Ve kimseye hesap vermem.Mürekkep ve Köz · s. 182Sahne boşaltılmadan, hakikat sahneye çıkamaz.Tasfiye · s. 8Giyotinimizi kendi omuzlarımızda taşıyoruz ve bunu yaparken bir de kart basıyoruz.Tasfiye · s. 14Gerçek derinlik kanatır, uykusuz bırakır, insanı toplumun dışına iter.Tasfiye · s. 18Delirmiş olan siz değilsiniz, dünya delirmiş durumda ve sizin tek suçunuz bunun farkında olmanız.Tasfiye · s. 19Kendi zincirini seven köle, zincirini kırmak isteyenin de en azılı gardiyanına dönüşür.Tasfiye · s. 21Düşünmek, doğası gereği yıkıcı bir eylemdir.Tasfiye · s. 23Acının, rahatsızlığın ve belirsizliğin olmadığı yerde, büyüme de durur.Tasfiye · s. 39Bir şeyin adını koyduğumuz an, anlamanın bittiğine dair o sahte rahatlama duygusuna teslim oluruz.Tasfiye · s. 50Empati yeteneğini yitirmiş bir toplum, ne kadar silahlı olursa olsun, içten içe çökmeye mahkûmdur.Tasfiye · s. 56Kulluk bizi pürüzsüzleştirir, özgürlük ise bizi aşındırır, yorar ve şekillendirir.Tasfiye · s. 63Herkesin aykırı olduğu bir yerde, aykırılık yeni bir üniformaya, yeni bir mecburi repliğe dönüşür.Tasfiye · s. 65Mutlak kesinlik, empatiyi ve anlamayı öldürür.Tasfiye · s. 83Belki de insan olmanın en büyük ve en sessiz zaferi, hiçbir yere ait olmak zorunda kalmadan, tüm yalınlığıyla kendi kalabilmektir.Tasfiye · s. 87Bir medeniyetin asıl karakteri, neyi baş tacı ettiğinden çok, neyi iğrenerek kendinden uzaklaştırdığında gizlidir.Tasfiye · s. 90Aklını yitirmek, bir anlamda suflörün susmasıdır.Tasfiye · s. 93Sistemin çarkları arasında bir şair olmak, öğütücü bir makinenin içine atılmış ince bir cam kristali olmaktır.Tasfiye · s. 95Şiirin barınamadığı bir toplum, nefes borusu kesilmiş bir organizma gibi kendi zehrinde boğulmaya mahkûmdur.Tasfiye · s. 96Gürültünün ve hızın kesilmediği bir yerde tohum çatlayamaz.Tasfiye · s. 96Belki de en büyük devrim, herkesin şuursuzca koştuğu bir düzende, ayakları yere sağlam basarak durmayı başarabilmektir.Tasfiye · s. 97Geçmiş, olduğu yerde kalmalıdır ki gelecek var olabilsin.Tasfiye · s. 101Gidiyorum, çünkü kalmanın o yavaş çürümesine boyun eğmiyorum.Tasfiye · s. 102İnsanın kökleri ayaklarında değil, zihnindedir.Tasfiye · s. 103Çürüyen şey, saklandığı yeri de çürütür.Tasfiye · s. 117Kendi karanlığına bakmaya korkanlar, başkalarının karanlığında hatalar ararlar.Tasfiye · s. 127Yalnızlık, bir ceza değil, bir zorunluluktur.Tasfiye · s. 127Kendin olmak için, önce herkesin senden beklediği kişi olmayı reddetmen gerekir.Tasfiye · s. 127Kimlik, bir çapa değil, bir yelkendir.Tasfiye · s. 130Kendi hayatını yazmak, başkasının kurgusuna figüran olmaktan çok daha sancılı, çok daha zor ama çok daha onurludur.Tasfiye · s. 143